தமிழ் சினிமா ரசிகர்களுக்கு மலையாள சினிமாவ பாக்கனும்ன்னு ஆர்வம் வர முக்கிய காரணம் ப்ரேமம்ன்னு சொல்லலாம். நான் முதல் முதலா பாத்த மலையாள படமும் கூட. மலையாள சினிமால சின்னச் சின்ன அழகியல் இருக்கும்.
குறிப்பா ப்ரேமம் படத்துல மேரி வர்ர சீன்கள்ல காட்டப்பட்ற டப்பால இருக்குற தின்பண்டம், சர்பத். மலர் டீச்சர் வர்ர சீன்கள்ல காட்டப்படுற பட்டாம்பூச்சி, மழை. செலின் வர்ர சீன்கள்ல காட்டப்பட்ற கேக், பேக்கரி ஸ்வீட்ஸ். இதெல்லாம் எதோவொரு பாசிட்டிவிட்டி. மனச ரிலாக்ஸா வக்கிறதுன்னு தோனும்.
மூன்று வகையான காதல் படிநிலைகள். மூன்றிலும் தொடரும் நட்பு வட்டம். நெறயா சீன்ல அழுதுருவோம். எல்லா பாட்டுமே ஒர்த்தா இருக்கும். இத்தன மலையாள படம் பாத்தாலும் அந்த ப்ரேமம் படத்தோட ஒரு இடத்த இதுவரைக்கும் எந்த படமும் பிடிக்கல.
ஒரு காதல் கடந்து போகும். இன்னொன்னு தேங்கி நிற்கும். இன்னொன்னு எல்லாத்தையும் விட்டு ஒன்னு சேரும். காதல் ஒவ்வொரு காலகட்டத்துல கடந்து போய்ட்டேதான் இருக்கும். அது ஒரு மனச சந்தோஷமா வச்சிருக்குற ஒரு விசயம்.
மேரி, மலர், செலின் மூனும் எந்தளவு படத்துக்கு தேவையோ அதே அளவுக்கு கோயா, ஷம்பு தேவை. என்னய கேட்டா டைரக்டர் அல்போன்ஸ் புத்ரன் தமிழ் மக்களுக்கு மலையாள சினிமாவ அறிமுகப்படுத்துனவர்ன்னு சொல்லலாம். காதல் எல்லா நிலையிலும் கொண்டாடப்படும். மலையாளத்தில் ப்ரேமமாக.
No comments:
Post a Comment